Чаму сітуацыю трэба змяняць

Свабода мірных сходаў занадта важная, каб яе празмерна абмяжоўваць.

Права на свабоду мірных сходаў з’яўляецца неад’емнай умовай рэалізацыі іншых правоў чалавека, як права на свабоду выказвання меркавання, з’яўляецца падмуркам дэмакратычнага грамадства. Мірныя сходы могуць служыць мноству мэтаў, уключаючы выраз поглядаў і абарону агульных інтарэсаў. У грамадстве, заснаваным на прынцыпе вяршэнства права павінна існаваць магчымасць выказвання ідэй, якія ставяць пад сумнеў існуючы парадак. Гэта спрыяе прадуктыўнаму дыялогу паміж грамадзянскай супольнасцю і ўрадам, мірнаму змяненню сітуацыі. Абарона свабоды сходаў неабходная для таго, каб маглі мірна суіснаваць групы з рознымі перакананнямі, нормамі паводзінаў ці прынцыпамі.

Што не так з законам «аб масавых мерапрыемствах»?

Хоць права на свабоду мірных сходаў не з’яўляецца абсалютным, яго можна абмяжоўваць толькі зыходзячы з пэўных мэтаў і па зразумелай працэдуры.

Закон сфармуляваны такім чынам, што падмяняе паняццi «мірны сход» і «выказванне меркавання» паняццем «масавае мерапрыемства». Праз гэтую падмену паняццяў ўводзіцца мноства неабгрунтаваных абмежаванняў, а таксама адміністрацыйная і крымінальная адказнасць за іх парушэнне. Дадзены закон тычыцца не толькі дэманстрацый палітычнай апазіцыі, пад паняцце «масавае мерапрыемства» падпадае мноства натуральных аспектаў жыцця простых грамадзян.

Напрыклад, паход у краму па хлеб – гэта шэсце, а вячоркі з сябрамі ў кафэ або лазні – сход. Нават калі Вы сабраліся пайсці па свеце і вырашылі стаць на ажыўленай вуліцы з плакатам «Падайце на пражытак» тое, майце на ўвазе, гэта масавае мерапрыемства – пікет. І правядзенне такіх мерапрыемстваў патрабуе атрымання дазволу, захавання строгай працэдуры правядзення і аплаты паслуг ЖКГ, хуткай дапамогі і міліцыі.

Сама аплата вырабляецца на падставе адпаведных дагавораў, якія Вы павінны загадзя заключыць з кожнай службай. Больш за тое, мясцовы выканаўчы орган можа дадаткова рэгламентаваць парадак правядзення мерапрыемства. І пры гэтым, ён мае права забараніць мерапрыемства па надуманых прычынах, напрыклад, з-за надвор’я. Асобна трэба падкрэсліць, што свабода сходаў таму і называецца свабодай, што чалавек рэалізуе яе самастойна і дзяржава не павінна ўмешвацца ў гэты працэс. У цывілізаваных краінах, калі сход рыхтуецца загадзя, дастаткова проста паведаміць адпаведны орган улады. Таксама існуе абсалютная забарона на такія формы мірных сходаў, як спантанныя, адначасовыя і контр-дэманстрацыі. Настолькі складаная працэдура робіць практычна немагчымай рэалізацыю свабоды сходаў.

Калі ў людзей з’яўляецца неабходнасць сабрацца на мітынг гэта, як правіла, выклікана тымі ці іншымі дзеяннямі ўладау. Грамадзяне хочуць, каб урад іх пачуу і разумна праводзяць мітынг у адпаведным месцы. Але гэтым законам устанаўліваецца, што сходы і публічнае выказванне меркаванняў дапускаецца толькі ў спецыяльна прадугледжаных месцах. І часцей за ўсё, гэта такія месцы, у якіх людзей не пачуе не тое што ўлада, але нават і іншыя людзі. Гэта дэманструе грэблівае стаўленне чыноўнікаў да народа.

Практыка прымянення закона наглядна паказвае супярэчлівасць і абсурднасць яго палажэнняў. Сам закон носіць рэпрэсіўны, дыскрымінацыйны характар ​​і дэвальвуе права грамадзян на свабоду сходаў. Ўключэнне адзіночных акцый, а таксама акцый без удзелу людзей у паняцце масавых мерапрыемстваў не мае пад сабой разумнай падставы. Усё гэта вядзе да павелічэння прорвы паміж грамадствам і ўрадам, нагнятае сацыяльную напружанасць.